/files/icons/magnet_icon.png

منبع تغذیه

ساختار منبع نوری

منبع نوری از نورخطی گرفته تا چراغ اسپات لایت یا چراغ  های فضای خارجی از 4 قسمت تشکیل شده است:

  • منبع تغذیه
  • بدنه چرا
  • دیفیوزر
  • رفلکتور

  منبع تغذیه

منبع تغذیه با نامهای پاور ساپلای، درایور و یا ترانس نیز بکار برده می شود، تغییر و تنظیم میزان ولتاژ و شدت جریان مورد نیاز منبع نوری از ولتاژ ورودی به عهده منبع تغذیه می باشد. در انتخاب منبع تغذیه باید به این نکته توجه کرد که توان نامی آن حتما باید از توان مصرف کننده (مثلا ال ای دی) بیشتر باشد در عین حال  در مصرف کننده های جریان ثابت با مدار سری شدت جریان نامی خروجی درایور و در مدارهای ولتاژ ثابت ولتاژ خروجی ترانس بهتر است از جریان و ولتاژ اسمی مصرف کننده کمتر باشد. برای مثال برای یک LED با توان 10 وات و جریان نامی 300میلی آمپر بهتر است درایوری با حداکثر توان 12 وات و شدت جریان 260میلی آمپر انتخاب کرد.

کاربرد منبع تغذیه 

علاوه بر تغییر ولتاژ و جریان، منابع تغذیه وظایف دیگری نیز دارند که به صورت آپشنال در انواع آنها تعبیه شده است. برای مثال کنترل ولتاژ ورودی، کنترل جریان خروجی، کنترل دمای داخل چراغ، کنترل اتصالی در مدار خروجی و... . بدیهی است که درایوری که مجهز به آپشنهای فوق باشد طول عمر بیشتری نسبت به سایرین دارد زیرا به محض خارج شدن هر یک از پارامتر های مورد نظر مثل ولتاژ و شدت جریان و دما و ... از محدوده مورد نظر درایور جریان را قطع و مانع از رسیدن آسیب به خود و ال ای دی می شود.

از انواع دیگر منابع تغذیه می‌توان به مدلهای دیمر دار و یا انواع مجهز به باطری جهت روشنایی اضطراری اشاره کرد. درایور های دیمردار معمولا دارای دو سیم اضافه هستند که از طریق آن فرمان می گیرند. درایور های دیمر دار با پروتوکول 0-10 به صورت آنالوگ شدت جریان خروجی را نسبت به سیگنال 0 تا 10 ولت که از طریق ورودی مذکور به آنها متصل شده کار می کنند. بنابراین با یک دیمر 0-10 ولت می توان تعداد زیادی درایور را فرماندهی کرد. همچنین آنهایی که به پروتوکول DALI مجهز هستند به صورت دیجیتال (معمولا 64 بیت) کنترل می شوند و با هر کنترلر DALI می توان تعداد 64 درایور و در بعضی مدلها تا 128 چراغ را به صورت مجزا دیم کرد. نوع دیگر درایور های موجود نوع TRIAC میباشد. در این نوع درایور ها  کنترل جریان خروجی به نسبت جریان ورودی آنها تنظیم می گردد بنابراین در این درایور ها خبری از ورودی اضافی نیست و فرمان از طریق ولتاژ ورودی سنس میشود. دیمر مورد استفاده در این نوع همان دیمرهای معمولی مورد استفاده در لامپهای تنگستن است ولی باید توجه داشت که تعداد مجموع توان درایور های متصل به دیمر مذکور از توان دیمر بیشتر نباشد زیرا جریان مورد استفاده آنها مستقیما از دیمر می گذرد. 

 بدنه چراغ

بهترین متریال جهت ساخت بدنه چراغ آلومنیوم می باشد. زیرا علاوه بر فرم پذیری آسان قابلیت هدایت گرمای بسیار خوبی دارد. در چراغهای خطی استفاده از مقاطع آلومنیومی اکسترود شده بهترین گزینه است. در چراغهای اسپات استفاده از مقاطع اکسترود شده آلومنیومی که تراشکاری شده اند و همچنین قطعات آلومنیومی ریخته گری به روش دایکاست اجزای اصلی چراغ را تشکیل می دهند. قابل ذکر است در طراحی و ساخت بدنه با توجه به ابعاد آن و محل استفاده آن می توان از طیف گسترده ای از روش ها و متریال ها استفاده نمود ولی به طور کلی در انتخاب بدنه مناسب علاوه بر مسایل زیبایی شناسی باید به نکاتی توجه ویژه داشت که شامل این موارد می شود: 

  1. مساله حفاظت چراغ در مقابل نفوذ گرد و غبار و رطوبت علی الخصوص در چراغهای فضای خارجی که با شاخص IP  شناخته می‌شود.
  2. مقدار ظرفیت هدایت گرما به خصوص در مورد چراغهای با نور متمرکز بدین صورت که نرخ خروج گرمای تولید شده توسط منبع نوری و درایور آن با نرخ خروجی آن در دماهای زیر 60 درجه سانتیگراد به تعادل برسد. قابل ذکر است با هر 10 درجه دمای کمتر عمر چراغ 2 برابر می شود. این مساله رابطه مستقیم به جنس بدنه و مساحت خارجی آن دارد. با استفاده از هیت سینک مناسب می توان کسری مقدار فوق را برای چراغ تامین کرد.  
  3. جاسازی درایور داخل چراغ: بطور کلی چراغ هایی که درایور یا منبع تغذیه آنها داخل چراغ تعبیه شده از حیث تعمیر و نگهداری به سایر آنها ارجحیت دارند البته در این موارد باید به تجمع گرمای تولید شده توسط ال ای دی بعلاوه درایور آن توجه ویژه داشت. 
  4. رنگ بدنه: بدنه یک چراغ خوب باید با رنگهای الکترواستاتیک یا پودری رنگ شده باشد تا علاوه بر زیبایی از آن درمقابل عوامل خورنده محافظت کند. همچنین آنادایز کردن  و آبکاری نیز می تواند جایگزین رنگ باشد.
  5. اتصال اجزا چراغ به یکدیگر: استفاده از انواع چسب جهت مونتاژ چراغ (به جز نوعی چسب سیلیکون که مسئولیت انتقال حرارت از ال ای دی به هیت سینک را دارد) به عنوان بدترین راه حل ساخت چراغ اکیدا توصیه نمی‌گردد زیرا چراغی که اجزایش با چسب به یکدیگر متصل شده قابلیت تعمیر ندارد. همچنین استفاده از انواع رزین در ساخت چراغ نیز آن را به یک محصول یکبار مصرف تبدیل می‌کند.

دیفیوزر

بسته به نوع چراغ نوع دیفیوزر مورد استفاده در آنها استفاده در آنها متفاوت می باشد. وظیفه اصلی دیفیوزر کنترل پخش نور و محافظت منبع از ورود اجسام خارجی به داخل چراغ می‌باشد.

  1. در نور خطی دیفیوزر های پلی کربنات با مقاطه اکسترود شده به رنگ دوغی به علت قابلیت انعطاف و پخش نور بهترین گزینه هستند.
  2. در چراغ های اسپات معمولا از لنز های شیشه ای یا آکریلیک استفاده می شود. این نوع لنزها با توجه به زاویه خروج نور از آنها بسیار متنوع می‌باشند. در انتخاب لنز باید به این نکته توجه داشت که متریال آن باعث تجزیه نور خروجی نگردد و در طول عمر چراغ تغییر رنگ ندهد. 
  3. در نورهای اج لایت (edge light) ترکیب یک دیفیوزر دوغی اکرلیک و یک لایه ال جی پی (LGP: light guid panel) و لایه رفلکتور پشتی باعث بوجود آمدن سطحی روشن یکنواخت می گردد. ال جی پی یک ورق از جنس اکرلیک  و به صورت مشجر می باشد به طوریکه نور وارد شده از مقطع را به سمت سطح خود هدایت می کند. LGP ها به روش حکاکی با لیزر نیز ساخته می شوند به طوریکه تراکم نقاط لیزر شده در مرکز آنها که از منبع نور دور تر است بیشتر می‌باشد. شایان ذکر است در چراغهای edge light که به طور کامل در مقابل عوامل خارجی محافظت نشده اند (IP) و همچنین استفاده از رفلکتور ها و سایر اجزا بی کیفیت موجب تغییر رنگ نور و کاهش شدت نور آنها می شود.

رفلکتور

وظیفه رفلکتور متمرکز کردن و شکل دهی به نور خروجی از چراغ می باشد. جنس رفلکتور ها معمولا از فلزات آبکاری شده و یا انواع پلاستیک آبکاری شده مقاوم در برابر حرارت می باشد. رفلکتور ها در انواع چراغهای ترک لایت، ریلی، دارک لایت و چراغهای سیلندری کاربرد دارند. در چراغهای اسپات استفاده از رفلکتور و دیفیوزر به صورت تواما بیهوده است زیرا اثر یکدیگر را خنثی می کنند. از مزایای استفاده از رفلکتور می توان به افزایش راندمان چراغ (بازتاب نور تابیده شده به بدنه چراغ) و تجزبه نشدن نور خروجی نام برد.